Pietje, mijn klant, vond bij haar nicht een oude schoenendoos vol met trouwkaartjes vanaf 1870, foto’s van geëmigreerde familieleden, rouwbrieven, oude nota’s, brieven en meer. De doos stond klaar om weggegooid te worden. Ze vond dat zonde en nam de doos mee naar huis. Ze ordende alles, deed het in een grote ordner en probeerde te achterhalen waar in haar stamboom de materialen pasten. Ze kwam er niet uit en schakelde mij in.
Wat volgde was een hele brede zoektocht naar haar voorouders. Een kwartierstaat met alle kinderen en partners werd uitgezocht en zo vond ik in de vijfde generatie de link met het materiaal. Uiteindelijk heb ik alles verwerkt in het boek van haar familie. In deel I de kwartierstaat met de link naar deel II het ‘kaartjesboek’. Alles draait om een echtpaar in Witmarsum (e.o.) dat kinderloos bleef. Beide moeders woonden een tijdlang bij hen in. Daardoor is veel materiaal bij hen terecht gekomen en na hun overlijden bij een ander familielid enz. Vrienden en kennissen stuurden ook kaartjes en dat linkt niet direct aan de familiegeschiedenis van Pietje. Niet alle kaartjes en foto’s hebben daarom een plekje gekregen in het boek.
Het leverde bijzondere verhalen op. Mensen die vertrokken naar Duitsland en na de oorlog terugkwamen en hoopten op een plekje bij familie... Broer en zus die naar Amerika vertrokken en daar hun leven opbouwden maar toch ook contact hielden met Friesland. En dan het echtpaar zelf. Ook van hen is een mooi levensverhaal geconstrueerd aan de hand van kaartjes en documenten. Heel bijzonder om te doen.
Het onderzoek is klaar, het boek geschreven en gecorrigeerd. Zoals altijd, worden er alleen exemplaren voor de familie gedrukt. Het was een bijzondere opdracht! Mijn advies aan iedereen is dan ook: gooi niet zomaar oude documenten weg! Er is altijd een manier om ze te bewaren.
Reactie plaatsen
Reacties